Zwalczanie przypąkowego zamierania pędów maliny – dowiedz się jakie preparaty warto stosować!

Malina (Rubus idaeus) to roślina o wysokiej wartości odżywczej i gospodarczej, jednak jej uprawa może być utrudniona przez szereg chorób grzybowych. Jedną z najpoważniejszych jest przypąkowe zamieranie pędów, wywoływane przez grzyba Didymella applanata. Choroba ta może prowadzić do znacznych strat plonów, zwłaszcza w uprawach towarowych. Wczesne rozpoznanie oraz kompleksowa strategia zwalczania są kluczowe dla ograniczenia jej skutków.

Objawy choroby

Pierwsze objawy przypąkowego zamierania pędów pojawiają się wiosną lub wczesnym latem. Należą do nich:

  • fioletowobrązowe plamy wokół pąków, które mogą się powiększać i obejmować większą część pędu,
  • przedwczesne zamieranie młodych liści i pąków,
  • więdnięcie całych odcinków pędu,
  • łuszczenie się kory w późniejszym stadium,
  • obecność czarnych, drobnych piknidiów grzyba na obumarłej tkance.

Choroba rozwija się najczęściej na dwuletnich pędach i prowadzi do ich zamierania przed owocowaniem.

Warunki sprzyjające infekcji

Grzyb Didymella applanata zimuje w obumarłych pędach malin i na resztkach roślinnych. Do infekcji dochodzi w czasie wilgotnej pogody, zwłaszcza wiosną i latem. Długotrwałe utrzymywanie się wilgoci na roślinie (np. po deszczu, rosie czy nawadnianiu) ułatwia zarodnikom kiełkowanie i wnikanie do tkanek.

Metody zwalczania

  1. Profilaktyka i agrotechnika
  • Usuwanie porażonych pędów – jesienią lub wczesną wiosną należy wycinać i niszczyć wszystkie chore pędy, aby ograniczyć źródło zarodników.
  • Prawidłowe cięcie i prześwietlanie krzewów – poprawia przewiewność i ogranicza wilgoć wewnątrz plantacji.
  • Unikanie uszkodzeń mechanicznych – zranienia sprzyjają infekcji, dlatego ostrożność przy pracach pielęgnacyjnych ma znaczenie.
  • Sadzenie odmian mniej podatnych – np. ‘Polana’, ‘Polka’ czy ‘Laszka’ wykazują względną odporność.
  1. Zwalczanie chemiczne

Opryski chemiczne powinny być przeprowadzane zapobiegawczo lub tuż po zaobserwowaniu pierwszych objawów. Zalecane fungicydy to:

  • Topsin M 500 SC (substancja czynna: tiofanat metylowy),
  • Signum 33 WG (boskalid + piraklostrobina),
  • Batalion 450 SC (pirymetanil)

Terminy zabiegów:

  • pierwszy oprysk w fazie pękania pąków,
  • kolejny po zakończeniu kwitnienia,
  • ewentualnie trzeci zabieg po zbiorach.

Uwaga: Należy zawsze przestrzegać okresu karencji oraz rotować środki ochrony roślin, by zapobiec uodparnianiu się patogenów.

  1. Biologiczne metody ochrony

Stosowanie preparatów zawierających mikroorganizmy antagonistyczne (np. Trichoderma spp.) może wspierać ochronę, choć w praktyce to raczej metoda uzupełniająca.

Podsumowanie

Przypąkowe zamieranie pędów maliny to choroba, której skuteczne zwalczanie wymaga działania na wielu frontach: higieny plantacji, odpowiednich zabiegów pielęgnacyjnych i precyzyjnie dobranych oprysków chemicznych. Tylko zintegrowane podejście pozwala zminimalizować straty i utrzymać wysoką jakość plonów. Regularny monitoring plantacji i szybka reakcja to podstawa skutecznej ochrony malin przed Didymella applanata.